เด็กบ้านนอก

"ถ้าแกรั้งเราไว้ เราก็ไม่ไปน่ะ"

ประโยคสั้นๆ ที่ทรายพูดขึ้นมาวันนี้ระหว่างเดินบนสะพานลอย

"ทำไม? ต้องพูดแบบนี้ด้วยล่ะในวันที่ต้องไปจริงๆ"
"มันไม่ได้ช่วยให้มันดีขึ้นมาเลยน่ะ"
"กลับทำให้คนฟังรู้สึก . . นี้เราใช่มั้ยที่ผลักใสไล่ส่งแกไป . . เพราะเราไม่รั้งแกไว้"
เราคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป

"ถ้าเรารั้งแกไว้แกจะไม่ไปเหรอ?" เราถามกลับไป
"แกเคยรั้งเราไว้ด้วยเหรอ" ทรายถามกลับมา

"อืม เราผิดใช่มั้ยที่ไม่เคยรั้งแกไว้"
เราคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป

"ถ้าเพื่อนไปได้ดีเราจะไปรั้งไว้ทำไมล่ะ"

"สุดท้ายเราต้องจากกันอยู่ดี"
ตอนพูดประโยคนี้น้ำตาแทบร่วงตอนระหว่างเดินลงสะพานลอย

รู้ว่ายังไงก็ต้องจากกันอยู่ดี แต่เราก็ยังไม่พร้อมที่จะอยู่คนเดียว เดินคนเดียว กินข้าวคนเดียว
อีกอย่างเราคงไม่เห็นแก่ตัวมากขนาดนั้น ที่จะยื้อแกไว้

ถึงแม้รู้ล่วงหน้าเป็นเดือนอยู่แล้วว่ายังไงแกก็ต้องไป ไป ไป ไป ไป ไป จ า  ก   เ    ร      า . . ..
ตอนนี้เหมือนจะทำใจได้ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้อยู่ดี
มันรู้สึกเศร้าใจลึกๆ แม้จะบอกตัวเองตลอดว่า
บินเดี่ยวมาได้ ก็ต้องอยู่คนเดียวได้ดิ เดี๋ยวมันก็ดีเอง

มันคงชินมากกว่านี้ได้ถ้าไม่มีแกเข้ามาทำให้ลืมไปว่า
"อยู่คนเดียวมันเป็นยังไง"

ความรู้สึกตอนนี้คงเหมือนกับคนที่ถูกคนรักทิ้งไปมีรักใหม่

. .  .  . .   .   .  .  .   .    .

ของทุกอย่างในห้องจะมีบางส่วนที่หายไป ห้องคงโล่งมากขึ้น
คงไม่มีใครกวนใจ น่ารำคาญ
คงไม่มีใครพูดเสียงดัง ดีแล้วข้างห้องจะได้ไม่มีเรื่องกับคนข้างห้องอีก
คงไม่มีใครแย่งหน้ากระจกเราอีกต่อไป
คงไม่มีใครแย่งที่ตากผ้า ไม้แขวนเสื้อ
คงไม่มีใครทะเลาะกับเรา
คงไม่มีใครพูดคำสร้อย (อีควาย) (หยาบคาย) ให้ได้ยิน
คงไม่มี

. .  . .  .    .   .   .   .   .        .



ต่อไปนี้


.
.


.

คงไม่มี

.
.

.

ช่วงเวลานั้นอีกแล้ว


เวลากลับห้อง ใจเราคงจะหวิวๆ ห้องมันโล่ง ไม่รกเหมือนเมื่อก่อน

เราคง  เ  ห  ง   า   มากกว่าเดิม (ช่วงนี้หน้าหนาวด้วยสิน่ะ)

ไม่มีใครให้เราคุยด้วย ปรึกษาด้วย รับรู้เรื่องราวต่างๆ ของชาวบ้าน ฮ่าๆ ล้อเล่น
ไม่มีใครสร้างมุกเด็ดๆ ให้เราหัวเราะ
ไม่มีใครช่วยจ่ายค่าห้อง ค่าน้ำ ค่าไฟ อันนี้ประเด็นเลย ฮ่าๆ ล้อเล่น
ไม่มีใครเดินกลับหอด้วยกัน

ไม่มีใคร

.  .   .   .    .    .     .       .        .         .             . ที่เ ห มื อ น  แ   ก *

แก ที่เราดีใจที่ได้มาเจอ

ขอบคุณใครดีล่ะที่เราได้มาเจอกัน
ลงโทษใครดีล่ะที่เราต้องจากกัน

ปล.โชคดีน่ะเพื่อน

ปล. ยินดีกับผู้ร่วมเดินทางที่เดินมาพร้อมกับเราทุกคนที่เจอจุดหมายดีๆ
เรานักเดินทางยังคงต้องเดินต่อไปเพราะจุดหมายเรายังอีกยาวไกล